meisjes

Broer wordt boos in de auto.
Hij wil ook iets zeggen maar krijgt er geen woord tussen eens zijn zus begint de vertellen ...
Plots hoor ik hem snikken op de achterbank: "Ihihik wihil ook iets zeheheggen" snif snik. "Zwijhijg nu toch even" snotter.

Voor ik iets kan zeggen ter zijner verdediging is daar de zus:
"Zwijgen? Dat kunnen wij niet, wij zijn meisjes ... "

het leven ...

nav de herdenking van Michael Jackson ...
Het leven is zoals een klok.
Je wordt geboren om 1 uur en gaat dood om 12 uur.
Soms gaat de klok sneller, soms trager,
maar ooit komt de wijzer voor iedereen op 12.
Hé mama?


slik zeg ...


Afbeelding: http://www.volkskrant.nl/multimedia/archive/00159/klok150_159569o.jpg

geluksbrenger

Eerst vloog ze naar het stedelijk zwembad zodat ze zich kan redden in het water in tijden van nood.

En toen, toen ze het echt niet meer leek te kunnen loslaten zijn we na 2 jaar (zeuren) gezwicht ...

... Zo komt het dat hier nu pirouettes gedraaid worden en er "des avonds" gestommel te horen is boven.
We hebben een ballerina!
Eentje van de soort die al dansend tot aan de kleinste kamer draait, die voor ze op een stoel gaat zitten haar been half achter haar oor zwiert, eentje die haar avondkusje laat vergezellen door een sierlijke podiumbuiging, ...
Een balletdochter die niet enkel ballet doet maar ook gewoon ballet is.

Dit weekend was er het jaarlijkse balletrecital. `
De tweede keer voor haar.
Zenuwen zijn haar (nog) vreemd en het dansen werd net als vorig jaar puur genieten van begin tot eind, allebei de avonden (en zo hoort het ook).

Hier komen ze, de lieveheersbeestjes ...

The lady in white

Afgelopen donderdag deed the lady in black even een zijstapje en ging ze in wit en fushia/paars door het leven.
De dochter was ook even een kleine lady, een "lady in white" en, (ik citeer) "ze is nu niet enkel een kindje van mama en papa maar ook een kindje van God."

Er is op deze feestelijke dag:
- hard gezongen (door communicantjes)
- hard gedanst (door de jongste zoon in de middengang van de kerk)
- hard gewerkt (door familie en vrienden om het feest te doen slagen)
- hard gegeten (door iedereen)
- hard gestraald (door communicant én zon)

Er is vooral door iedereen hard genoten en zo hoort het ook.


Aan iedereen die ons hielp in de aanloop naar en op de dag zelf van de eerste communie (hetzij door het huis in orde te krijgen, hetzij door eten klaar te maken of op te eten): bedankt!!!.

ze moesten kloppen ...

... want de bel doet het niet (die ligt op de keukenkast, te wachten op herplaatsing sinds de voegwerken).

We zijn nog steeds in de ban van de negende.
En zo komt het dat er hier nogal wat geloop is.

Machteloos en hulpeloos en op mijn tong bijtend kijk ik toe hoe anderen de boel min of meer in orde proberen te krijgen.

Dat ik het gras in de andere richting afrijd omdat de streepjes dan beter uitkomen verzwijg ik wijselijk.
Dat het ene borsteltje niet dient voor vuiligheid en het andere wel hou ik ook maar voor mezelf.
Dat bijna recht recht genoeg is verzucht ik binnensmonds en dat de kinderen heel goed luisteren, uitzonderlijk, daar kan ik alleen maar dankbaar voor zijn.

Ach, iedereen wenst wel eens dat een ander de boel komt overnemen maar als dat dan ook effectief gebeurd ... voelt het toch niet erg lekker.

Tegelijkertijd ben ik blij en erg dankbaar voor alle hulp!!!
De dochter zal donderdag zeker en vast een fijne communiedag hebben!

catechese

De reactie van de dochter toe ik zei dat ze in de namiddag naar de catechese gaat:

"néééééh"

Waarop ik: "Hoezo neen, je wil toch graag je communie doen?"

Wat blijkt: Ze dacht dat "de catechese" een soort disco was en eigenlijk was het iets "veel en veel en echt heel veel saaier mama".

Een soort disco?
Huh?
Waar hààlt ze het?

héhé

We wisten dat de dag er ooit zou komen ...
we wisten enkel niet wanneer.
Uiteindelijk kwam de ommekeer er vrij plots en onverwacht.
Niks aanloop naar.
Niks subtiele (of minder subtiele hints).
We geloofden eerst onze oren niet en dachten dat het een bevlieging was.
We dachten dat een nieuwe dag weer het oude verhaal zou brengen.
Maar niets bleek minder waar.
Eén klik.
Het werd en bleef een feit.

Ze is niet langer zot van roze ...

Jet

Als de auto dorst heeft rijden we naar "dé Jet".
Of beter gezegd, "reden" we.
Dé Jet is er namelijk niet meer.
RIP Jet, leve LukOil.

Onze dochter is er niet goed van.
Ze vond de Jet geweldig, de worstenbroodjes fantastisch de dames achter de kassa super.

Sinds de naamverandering zijn de worstenbroodjes niet meer lekker (nog steeds hetzelfde) en neen, ze vind het maar niets en is altijd in de wolken als er elders nog een jet lijkt te bestaan.

Maar één voor één zagen we alle geel verdwijnen en zo reden we enkele dagen geleden langs Vlaamse wegen...

"Maar neen, oh neen, verschrikkelijk" horen we een ontzette dochter op de achterbank.

Wat nu weer ...

"Nu hebben ze weer een onschuldige Jet aangepakt en veranderd. Het is niet eerlijk!!".

Een "onschuldige" Jet ...
Waar haalt ze het?
:)

op logement

Dochter ging voor het eerst bij haar vriendinnetje logeren.
Woehoehoew.
Gisteren ging ze, vandaag kwam ze terug.

Het verslag van de dochter: het was heel leuk, veel gespeeld, poffertjes gegeten, in bad gezeten, geverfd, gereden met een go-cart, ...

Het verslag van de mama:'s nachts ging ze om 4 uur het licht uitdoen omdat vriendinnetje voorlas voor dochter. Om 5.00 uur: hetzelfde scenario.

Toen vriendinnetje in de zomer hier was werd het zo schandalig laat dat ze tenminste doorsliepen tot 's morgens.
Ik onthoud de volgende kernwoorden voor een volgend logeerpartijtje alhier: schandalig en laat.

plons

Zwemkampioene hoeft ze niet te worden en een Michael Phelps-schouderpartij lijkt me niets voor onze frele ballerina.

Maar, meekunnen met het schoolzwemmen leek ons wel aardig en zodus werd er grof geschut ingezet onder de vorm van een zwemleraar die tijdens privélessen dochters technieken zou bijschaven.

Na enkele lessen zwom ze een brevet van 5O meter en een week later komt ze met glinsterende ogen vragen of ik hét gezien heb.
"Het?"
"Het!"
Weet ik veel of ik hét gezien heb (ik weet niet wat hét in dit geval is.
Ze zegt me dat ik goed moet kijken.
"Heel goed kijken mama, je gaat het niet geloven, echt waar goed kijken hé."
Ze gaat bijna op een sprintje (oppassen niet lopen je gaat vallen ...) naar het andere einde van het bad.
Ik denk bij mezelf dat ze elk moment van de kleine duikplank naar beneden kan springen tot ik die vertikaal en volledig ontkoppeld tegen de muur erachter zie staan.
"What the ..., wàt gaat ze doen?" en op dat moment staat ze dus boven.
Ze glundert ongetwijfeld.
Ik glunder een heel pak minder.
En hop, daar gaat ze.
Recht naar beneden van 3 m hoog.
Zucht.
Dat was pas een sprong in het diepe, er zullen er nog veel volgen ...

Afbeelding via: www.vandixhoornbrigade.nl/

de voortplanting.

- "NU weet ik hoe de kindjes in de buik komen".

Ze schreeuwde het bijna uit in de wagen op weg naar huis.
En ik dacht enkel duhuh, ja, natuurlijk wéét ze hoe het zit. We gingen zelden vragen uit de weg en hebben enkele nogal expliciete boekjes over het thema.

- "Weet je, de mama's hebben eitjes in hun buik. Dat is waar hé mama, jij hebt eitjes in je buik hé mama?"
- Euhm ja.

"En de papa is de kip en die komt dan de eitjes uitbroeden bij de mama waardoor er een baby in dat eitje komt dan groeit dat babietje en breekt dat eitje open en komt het babietje uit het eitje en kruipt het uit de buik door het gaatje in de buik hé mama"


Zucht. Er is nog een klein beetje werk aan.

raadseltje

Het is groen en het doet pijn als je het in je mond stopt.

een pingpongtafel.

lezen

Een ziekelijke leesdrang noem ik het als je dochter van 7 een half uur diep geconcentreerd in "De Tijd" zit te lezen.

watervalletje

Een ochtendrush van jewelste, maar oef, we raken tijdig vertrokken.

Op weg naar school het vaste ritueel van schaapjes en paardjes en vogeltjes kijken.
Op de achtergrond klatert een watervalletje..

Hmm, een waterval, dat kàn toch niet zegt mijn onderbewustzijn me.

"Dochter", vraag ik kalmkes, "wat hoor ik?"

"Oh", antwoord onze zevenjarige, "dat is broerke. Die is al de hele tijd aan het overgeven".

"Euhm, kan je dat dan niet zeggen?"

"Ik zeg het toch?"

zucht.

Afbeelding: belclimb.net

lettertjeshonger

Zeven is ze en ze leest.

Ze leest reclamepanelen,
ze leest de bijsluiters van de koekjes,
ze leest de krantenkoppen,
ze leest ondertitels van Disneyfilms,
ze leest boekjes voor de broers, voor zichzelf,
ze leest strips, véél strips...

En als haar licht eindelijk uitgaat en ze in een diepe slaap ligt dan ga ik voorzichtig met mijn hand onder haar kussen. Dààr liggen haar grootste schatten. Eén voor één leg ik de boekjes en strips van die dag naast haar bed.

Lezen, lezen, lezen.
Ze heeft echt altijd honger, lettertjeshonger.

zebra

Ochtendconversatie tussen moeder en dochter:

- Waarom zegt iedereen zebrapaard en niet gewoon zebra?
Er zijn toch geen andere zebradingen waardoor je verward raakt?

- Ah, je hebt toch niet alleen een zebrapaard maar toch ook een zebrapad?

- Oh, is dat dan ook zo met streepjes helemaal?

- Euhm, ahja, natuurlijk.
Maar meiske, jij hebt toch al wel een zebrapad gezien zeker??

- Nooit gezien hoor mama.

- Streepjes, straat, oversteken ...

- Aaaah, zo! Zeg mama, ik had het wel over dieren hé, dieren zo je weet wel!

- Duhuh.

Net ontdekt via google trouwens, de zebraspin, zebravink, zebravlinder, zebravis, zebramossel, zebrazeepaardje, ...




Afbeelding:nittedzebra.blogspot.com/2007/11/all-things-...

schoolkoorts

Pennezak werd nagekeken en vervangen door een nieuwe.
Boekentassen/rugzakken/turnkledij gingen nog eens in de wasmachine.
Kaartje voor in de agenda ligt klaar.
Brooddozen zijn nog OK bevonden (of werden vervangen door een nieuwe).

We zijn er klaar voor, wat ons betreft mag het morgen al weer zo ver zijn.
Wat? Moeten we nog echt 5 keer slapen?

belofte maakt schuld

Maanden geleden beloofde ik mijn dochter dat ik met haar nog eens zou gaan rondstruinen rond en in het Kasteel van Horst. Dit alles natuurlijk verkleed als prinses om zo met half toegeknepen ogen even weg te dromen en te denken en doen alsof het allemaal van ons is.

We zijn er inmiddels al geweest tijdens een cultureel evenement maar zonder de o zo nodige prinsessenoutfit rond het lijf.

Uiteindelijk nodigde dochter natuurlijk zelf nog de halve school uit om mee te gaan maar mohow, 1 vriendinnetje extra leek mij wel te volstaan.

Dus zondagnamiddag, nog net op de vakantievalreep staat het uitje gepland.
Als u me herkent, ga dan niet staan wijzen en lachen enzo.
Ik doe het voor mijn dochter, en haar vriendinnetje, voor het in stand houden van de fantasie en om nog wat cultuur bij te brengen en ...

Hmmm, ik denk dat ik zelf maar als zwarte toverheks ofzo ga. Gewoon mijn rok aan en mijn haren los en ik ben klaar!
Ja, dàt ga ik doen.

Tot zondag!

foto en meer info: http://www.kasteelvanhorst.be/

rattenvanger van Hamelen anno 2008

Men neme een telefoon of GSM.
Men belt op of wordt opgebeld.
Men maant het handvol kinderen aan tot stilte.
Men maant weer aan tot stillere stilte.
Men sluipt richting garage.
En dan,
hop,
daar zijn ze.
1
2
en 3

Eén voor één volgen ze je om verder lawaai te maken terwijl jij belt.
Dus sluip je weer naar binnen met je hele gevolg in je kielzog, weer naar de garage, naar de gang.

Niets helpt.
Zolang je in gesprek bent word je gevolgd.

Op andere momenten als je wil vertrekken en je vraagt elfendertig keer om te komen dan zie je niemand.

Volgende keer doe ik eens alsof ik bellende ben en sta ik in de garage klaar met hun jas en tas.

Ahaa!

het meisje

"En wanneer zal de BBB ook een meisje hebben?" vroeg de dochter een tijdje terug.

"Euhm, hij is nu heel goed aan het rondkijken tot hij er de beste kan uitkiezen, en dan zal hij haar zeker aan jou voorstellen".


En daar was ze dan.


De dochter is heel erg blij want nu krijgt ze - denkt ze - een extra cadeautje als ze jarig is en als ze haar eerste communie doet en en en ...

Ik heb eens heel scheef gekeken en toen had ik het zogezegd verkeerd begrepen.
Ze hoopt dat ze altijd bij mekaar blijven zodat ze zeker mee zal kunnen vieren als er feestjes zijn zoals bijvoorbeeld haar verjaardag en communie enzo. Dàt bedoelde ze eigenlijk.

Jaja.

Welkom trouwens ;).