liefdesverklaring

Ik voel een hand over mijn arm glijden.
De streling wekt me uit een diepe slaap.
Plots een mond dichtbij mijn gezicht en een stem die fluistert : "Ik hou van je".
Ik prevel halfslapend "Is er iets?"
De stem herhaalt : "Ik hou van je".
"Hmhm ik ook van jou. Was er nog iets verder?"
"Mag ik een kusje geven?" zegt de stem.
"Euhm, natuurlijk lieve schat".
kus-kus-kus-kus-kus
"Was er verder nog iets?"
"Mag ik een dikke knuffel geven?"
"Euhm natuurlijk, kom hier."
knuffeldeknuffel.
"Enne, verder nog iets?"
"Neen, dat is alles, slaapwel"
"OK, slaapwellekes."
"Jij bent heel erg lief mama."
En weg was hij, onze vijfjarige zoon, richting zijn kamertje ...

En ik ben plots klaarwakker en ga dan maar even de droogkast opzetten, een nieuwe was insteken, mijn mails shecken, het nieuws kijken, ...

Langzaam wordt het licht buiten.

Heel fijn om zo liefdevol gewekt te worden maar niet om 4 uur!

verjaren

Oudste zoon was jarig.
5 werd hij.
En wat hij zoal wilde?
"Kaarsjes uitblazen" vertelde hij.
Ja maar, welk kadootje heb je graag?
"Kaarsjes uitblazen en frietjes eten. En oh ja, ook nog spaghetti en hot dogs en een ijsje ook mama".

Hoezo, kinderen zijn veeleisend?

op glad ijs

Een schaatskamp, en waarom niet dachten we.
Onze twee oudsten binden dus elke dag de schaatsen aan en krijgen les volgens leeftijd en kunnen.

Nu ja.

Gehoord tijdens de les van woensdag uit de mond van de begeleidster van mijn 4-jarige:

Mannekes, stel u voor dat ge naar een discotheek gaat en ge ziet daar ne ferme gast of een grave griet en ge denkt: die wil ik wel eens binnendoen.
Awel hé, dan moet ge uw truukskes om te versieren gaan bovenhalen.
Ik zal ulle eens zeggen hoe ge moet versieren sé.
Weet ge hoe? Awel, ge schudt eens overal mee.
Alle kom, schud eens met alles.
Weette, ge moet vooral met uw billen schudden.
"Shaken met de billen, shaken met de billen" zongen ze.

Ik keek en zuchtte en vluchtte naar de gang.

PS. Doel: door te schudden wordt de aanzet tot achteruitschaatsen gegeven.
Maar euhm, kon dat niet via een Plopdansje zoals de ganzenpas of via een Donald-Duck-immitatie ofzo?

PPS. Een grave griet versieren, ik hoop dat hij dat niet al schuddend gaat doen ...

oudercontact

Ik had nog nagelaten om te vertellen over mijn oudercontactervaring.

Onze kleuter huppelt gezwind door zijn kleuterloopbaan al ware hij een gazelle en zijn kleuterjuf woont zo goed als in onze hof maar bon ...
Officiele dingesen, daar doen we al eens graag aan mee dus vulde ik nauwgezet het formuliertje in en kreeg het nadien terug met de boodschap 18.10 erop.

De dag brak aan en ik vloog er supervoorbereid in.
's Ochtends winkelen, 's middags eten voorbereiden, megavroeg aan tafel, man die iets sneller thuis was, ...

En wat denk je dat zijn juf/aka de buurvrouw te zeggen had?
Wat denk je?

Niets.
Tsss.


(ik stond een week te vroeg aan een zeer gesloten schoolpoort)(zucht).

overlijden

- "Mama, er is iemand dood" (zegt onze kleuter me dadelijk na schooltijd).
- "Oeioei dat is geen goed nieuws. En wie dan wel dikke vriend"?

- "Ah, Rodin is gestorven mama".
- "Huh? Wie?"" (ik denk dat ik het verkeerd begrepen heb.)
- "Ah" antwoordt hij "het is een standbeeld en ook een denker."
- "Euhm wie?"
- Ah Rodin en die is gestorven."

- "Aaaaaah. Zeg jongen, van wie weet je dat allemaal?"
- "Van mijn juf natuurlijk."

(Rodin in de tweede kleuterklas? Waar zijn de puzzels en schaartjes heen zeg)

Het is trouwens "kunstweek" op school. Gisteren gingen de kinderen van de lagere school naar het S.M.A.K., morgen gaan de kleutertjes naar het speelgoedmuseum.

Ik wil de laatste zijn.

Neen, een strijd om telkens eerst te zijn heerst er niet meer ten huize handvol.

Tegenwoordig moet je de laatste zijn.
De laatste met eten,
de laatste met aankleden,
de laatste met zowat alles.

Jammer genoeg trekt de oudste zoon dit al door naar de school.
De bel gaat, iedereen staat in de rij, iedereen gaat binnen, onze zoon duikt onder.

Maandag: zoon stapt gewoon de klas in.
Dinsdag: zoon staat verdoken opgesteld achter een muurtje om zeker laatste te zijn
Woensdag: zoon ging zogezegd naar het toilet om laatste te kunnen zijn
Donderdag: zoon werd door mama van een hinkelveld geplukt en onder luid protest als voorlaatste in de gang getild.

Ik wil gewoon de laatste zijn snikte hij ...

Heeft er nog iemand een "handleiding bij kindernukken"?

Eerste zijn, laatste zijn, groot zijn, klein zijn, ... ik kan niet meer volgen denk ik ... ;).



Naar Raymond van het Groenewoud: "Ik Wil De Grootste Zijn"

Ik wil de grootste zijn
Ik wil de grootste zijn
Ik wil altijd de grootste zijn
Ik wil de grootste zijn

Ik wil de stoerste zijn
Ik wil de stoerste zijn
Ik wil altijd de stoerste zijn
Ik wil de stoerste zijn

Mijn zus als tegenstander
mijn broer loopt in de weg
ik ben een echte ridder
heb over-al mijn zeg

Ik wil de liefste zijn
Ik wil de liefste zijn
Ik wil altijd de liefste zijn
Ik wil de liefste zijn

De beste in het water
De nar bij turn en sport
Doe maar allemaal je ding
Als ik maar laatste word

Ik wil de laatste zijn
Ik wil de laatste zijn
Ik wil altijd de laatste zijn
Ik wil altijd de laatste zijn

Ik wil de grootste zijn
Ik wil de stoerste zijn
Ik wil altijd de liefste zijn
IK WIL DE LAATSTE ZIJN!!!

schoolkoorts

Pennezak werd nagekeken en vervangen door een nieuwe.
Boekentassen/rugzakken/turnkledij gingen nog eens in de wasmachine.
Kaartje voor in de agenda ligt klaar.
Brooddozen zijn nog OK bevonden (of werden vervangen door een nieuwe).

We zijn er klaar voor, wat ons betreft mag het morgen al weer zo ver zijn.
Wat? Moeten we nog echt 5 keer slapen?

rattenvanger van Hamelen anno 2008

Men neme een telefoon of GSM.
Men belt op of wordt opgebeld.
Men maant het handvol kinderen aan tot stilte.
Men maant weer aan tot stillere stilte.
Men sluipt richting garage.
En dan,
hop,
daar zijn ze.
1
2
en 3

Eén voor één volgen ze je om verder lawaai te maken terwijl jij belt.
Dus sluip je weer naar binnen met je hele gevolg in je kielzog, weer naar de garage, naar de gang.

Niets helpt.
Zolang je in gesprek bent word je gevolgd.

Op andere momenten als je wil vertrekken en je vraagt elfendertig keer om te komen dan zie je niemand.

Volgende keer doe ik eens alsof ik bellende ben en sta ik in de garage klaar met hun jas en tas.

Ahaa!

mixed emotions

Ze worden groot, onze twee schoolgangers.

Gisteren oudercontact.
De dochter deed het bovengemiddels goed en mag volgend jaar naar het tweede leerjaar.
De zoon werd ook bejubeld en geprezen en mag naar de tweede kleuterklas (van de ene buurvrouw-juf naar de andere buurvrouw-juf).

Terwijl ik in de gang stond te wachten hoorde ik dat een klasgenootje van de zoon afscheid moest nemen van haar babyzusje.

Het meisje was ziek, erg ziek en heeft het gevecht verloren.
Vreselijke slecht nieuws, een hel voor de familie.
Ik krijg het slecht-nieuws-spook niet goed uit mijn hoofd ...

Knuffel en koester je kindjes, groot en klein.
Ze zijn zo kostbaar!

Donna

Donna, de nieuwe liefde in het leven van de twee oudste kinderen hier.
4 mooie zwarte benen, mooie lange manen en een paardenstaart om "u" tegen te zeggen.

Ze mochten om beurten eens een wandeling maken op haar rug.
Even een rondje, naar het bosje, naar de weide en terug.
En nog eens.
En nog eens.
En nog eens.

Een pony, dàt zouden ze nu ook wel willen hoor.
En jaaaaah gaan we daar nog eens spelen mama?
En wanneer mogen we nog eens naar "de veulentje".
Pony jongen, het is een pony, geen veulen.

Maar mama, het is toch een kleine paadje en een klein paadje is toch een veulentje?
Wanneer gaan we nog eens naar de veulentje?

Misschien gaan we later nog wel eens naar de pony, eerst nodigen we de mama en kindjes eens hier uit hé.
Maar mama, wat komen die hier dan doen? Wij hebben toch niets om mee te spelen!
Hoezo, jullie hebben niets om te spelen?
We hebben toch geen veulentje?

Je kan nog andere dingen doen hé!!!!!

Trouwens, een jaar geleden had de oudste zoon nog een mega-angst van elke paardachtige.
Toen pony Donna even geparkeerd stond aan een balk slaagde hij er in om eigenhandig (en eigen-euhm-voetig) bovenop haar rug te kruipen en ons vanaf het zadel vol trots toe te roepen.
Weer eens een angst overwonnen zeg maar ...

luxeprobleem

"Maaamaaa" roept hij, neen gilt hij.

"Sjjt, bed in en slapen" zeg ik kort.

"Maar mahama!!"

"Ssssjt."

"Mama, ik kan wel niet slapen want de vogels fluiten te hard."

I'm just a jealous guy

Het was de maand wel.
Jongste zoon met allergieproblemen, dochter een stukske van hare dikke teen.
Jongste zoon en dochter die allebei een gat in hun hoofd vallen met als gevolg draadjes erin en draadjes eruit. En alle mensen die we zagen gingen van "Oei, gevallen?", "Oei wat is er gebeurd?", "Maar kinneke toch", "Ocharmekes toch", "Oeioeikes toch" enz ...
Het werd de oudste zoon even allemaal te veel en sinds een tweetal weken heeft hij enorm veel pijntjes.
Hij heeft naar eigen zeggen zijn arm al gebroken, zijn hoofd is helemaal kapot, zijn knie is "oeioei heel veel pijn", pijn aan zijn arm, aan zijn hoofd, aan zijn keel, aan zijn vinger, aan zijn buik, aan alles zowat.
Eergisteren ging ik met zijn broertje naar de kinderarts in het ziekenhuis en blijkbaar was dat de druppel.

Gisteren aan het ontbijt:
"Mama, ik denk dat ik ben ziek en ik kan niet naar school" zegt hij heel rustig.
Ik vraag wat er scheelt.
"Euhm, ik moet overgeven".
"Oei" zeg ik, "dan moet je dat maar gaan doen".
"Ok" zegt hij en gaat naar de WC, geeft over komt terug en vraagt: "gaan we dan nu naar de dokter mama?"
"Euhm neen, zo snel nog niet".
"Pff" zegt hij "dan ga ik maar naar school". Hij haalt zijn schouders op en pakt zijn tas.

In de late namiddag vraag ik de kinderen even stil te zijn omdat ik mag bellen voor een testresultaat van onze jongste zoon.
Oudste zoon trekt een pruillip en grommelt als blijkt dat ik geen afspraak maakte voor hem. Een beetje later zegt hij op een heel kalm toontje: "Mama je moet nu toch eens de dokter bellen voor mij want ik ben ook ziek hoor."

Ik zeg dat ik nooit dadelijk de dokter bel.
Hij: "Maar misschien ben ik wel heel erg ziek en ga ik moeten overgeven."
Ik: "Zo snel nog niet hoor jongen."
Hij: "Oh mama, ik voel de overgeef komen hoor."
Ik: "Ah, als het komt dan moet je het niet tegenhouden maar laten komen."
Hij: "OK dan ga ik nu overgeven hé."
Ik: "Euhm, ok, als dat nodig is moet je dat maar doen."

Waarop hij kalm naar het toilet gaat, er gaat voor staan en begint over te geven.
"Zie je nu wel dat ik ziek ben. Bel je dan nu naar de dokter?"

Toen ik niet naar de dokter belde zei hij: "Wat moet ik dan doen?"
Ik heb hem gezegd anders even te gaan rusten.
"Ok zei hij, dan ga ik maar in mijn bedje liggen."
"Goed idee jongen, tot straks."

het kotsende kleine kereltje

Jeej, de ene verliest vanavond draadjes uit de wenkbrauwstreek, de andere euhm halfverwerkt eten langs orale weg. De derde is nog steeds stikjaloers en heeft alle ingebeelde pijntjes die er zijn. Hij wil oohook naar Dr. Maarten.
Zucht.

Opgepast, cars merchandising!

Ten huize handvol loop je niet zo maar door de woonkamer zondermeer.
Neen, sinds gisteren speur je omslachtig de grond af om te kijken waar je je voeten kan neerploffen.


Tja, het verjaardagsfeestje voor twaalf 4-jarigen (en één 6-jarige en twee 18-maanders) resulteerde in een heuse rijdende voertuigen én cars-merchandisingberg (met een zeldzame spiderman, power ranger en een boek).
Dus als je nu ergens in de buurt een 4-jarige ziet met een cars-handdoek rond zijn nek en een cars-pet op zijn hoofd die enkele cars-autootjes mét cars-geluiden verderbeweegt over zijn gigantische cars-puzzel terwijl hij melk drinkt uit zijn cars-tas en bellen blaast met zijn cars-bellenblaas enz ... dan is het vast onze oudste zoon.
We zullen maar een cars-hoekje voorzien in de speelkamer zeker?

Wat hij nog had gewenst?

Wat wil je graag eten op je verjaardag jongen?
- frietjes zegt hij.

En wat mag daarbij?
- mayonaise

Ja maar, ik bedoel van vlees of vis erbij.
- niets mama, frietjes met frietjes

Ah, bon. En wat wil je nog doen op je verjaardag?
- ah, frietjes eten he mama

En verder nog iets doen?
- ook mayonaise bij de frietjes eten

Frietjes dus ... met mayonaise.

4 jaar

De spanning stijgt.
Oudste zoon wordt dinsdag vier en de verjaardagskoorts slaat toe.
Hij wil én krijgt alvast een auto en een feestje.
Als hij op zijn 18 nog hetzelfde lijstje wensen heeft zullen we wel eens nadenken vermoed ik ...

de zwembroek

Rustig kleed ik hem uit tot hij poedelnaakt voor me op en neer staat te springen.
Ik neem zijn zwemzak, haal er zijn handdoek uit, neem zijn badmuts en doe die alvast bij hem aan.
Vervolgens graai ik in de zak om zijn zwembroek te nemen.
Niets.
Huh, hoe kan dat nu?
Aiaiai, vergeten.

Daar staan we dan, zwemles zonder zwembroek.
"Vandaag mag je in je boxershort zwemmen, spannend hé" zeg ik hem (ik had wel eerst geînformeerd bij de redder van dienst).
"Neen zegt hij, mag niet, wil niet".
Zucht.
Uiteindelijk is hij gaan zwemmen en raar maar waar, de boxershort zakte niet af toen hij stond te springen in het water, dikke oef.

Nota aan mezelf: zwemzak nakijken volgende keer!!!!

Mag ik even uw aandacht?

Ik roep vandaag 5 april uit tot de dag waarop een vroeger mode-fenomeen opnieuw zijn opwachting maakt.
Welkom aan " de scheur in de jeansbroek".

Ik doe een warme oproep aan alle ouders van ondernemende kleuters om hun kinderen op maandag naar school te laten gaan met een ferme scheur ter hoogte van de knie!
Als er mensen niet kunnen meedoen wegens geen gescheurde knieën, ik heb hier nog broeken met ho-o-o-open liggen die ab-so-luut voldoen.

(Voor de goede verstaander: broeken in maat 110 zonder scheuren mogen steeds gedoneerd worden. Gemiddeld hebben we hier: 1 kapotte broek per week, week na week na week, ... pfff).

Sport is tof ...

... en dus trokken we naar de sportnamiddag van een fijne IT-werkgever.

Kinderen en vriendinnetje (de regenmeermin) hebben genoten en geproefd.
- Met een BMX-fietsje een parcours afleggen met hellend en kantelend gerief als je nog niet fatsoenlijk kan fietsen, ... je moet het maar doen (leve de helpende begeleidsters van dienst die kilometers met fietsende kinderen rond- en rondholden).
- Tegen een klimmuur opklauteren met echte klimgordels en dan weer hop hop hop naar beneden springen
- aan de spikes voelen van Kim Gevaert en even vergelijken met onze eigen schoenen.
Dan vertelt Kim hoe je in de startblokken moet staan, billen omhoog en START.
- evenwichtsparcours en diabolo en korfbal en speciale gekke fietsjes en baldingesen en een knutselhoek met glittertjes en glittertjes en glittertjes en oh, ze hadden ook nog glittertjes ....
- arena soccer (voetballen in een speciale nettent)
- golf parcours
- judo-innitiatie die er geen werd wegens discussie wie wie mocht neerhalen (lol, ik had zoiets van "vecht" het uit)
- een wedstrijd lopen met als beloning een cronometer en een échte medaille.
- het ijsje!

Bedankt fijne IT-werkgever. De kinderen hebben er van genoten en hadden raar genoeg nog energie over op het einde van de dag (wij niet meer).

en daar was Jules

Oudste zoon komt uit school
zijn armen vol met tassen
"oeioeioei," denkt zoontjes mama
"moet ik dat allemaal wassen?"

"Neenee", zegt zoontje "dat is Jules
en die mag met mij mee
in de auto in mijn huisje
joepiejoepiejee".

"Wow, fantastisch leuk" zegt mama
"ga jij dan voor hem zorgen
hem eten geven en "slapeke doen
"tot hij weer teruggaat morgen?"

"Maar hij mag altijd bij me blijven,
hij is toch mijn dikke vriend".
"Maar zoontje toch, dan zijn de vriendjes
van de klas niet goedgezind.
Want iedereen wil Julles wel eens
zijn huis en bedje tonen
En even zo heel even maar
eens samen met hem wonen"

...

Zeg zoon, zeg dochter, wat gaan we eten,
Waarvan wordt Jules vast groot?
Drinkt hij graag een glaasje melk
en lust hij ook graag brood?"
"Neen zegt zoon neen zegt dochter
brood ziet hij niet zitten
Julleke die lust dat niet
die eet alleen graag frieten.
Koud of warm dat maakt niet uit,
hij lust ze allebei.
Dus Jules kreeg frietjes en wij ook
en iedereen was blij.

Die nacht sliep iedereen mooi en flink
in zijn eigen bed.
Voor Jules hadden we bij zoontje
een extra bed gezet.
Pyama aan en oogjes toe
en slaap maar lekker zacht.
En zoon, welja, die straalt nog steeds
met Jules bij hem vannacht ...