Bedrijfs-BBQ, the sequel

Vorig jaar ging het zo.
Heel gezellig dus.
Manlief vraagt mailsgewijs of we dit jaar ook zullen gaan en ik sla toch aan het twijfelen eigenlijk feitelijk.
Geen andere kinderen, de onze die zich extreem willen laten gelden opgehitst door enkele andere aanwezigen (ik noem voor de goede vrede geen namen).

Wordt vervolgd.

orde van de hagelanders

Naar jaarlijkse gewoonte sloeg de Orde van de Hagelanders zijn tenten op in Aarschot.
We namen niet ons "stalen Ros" maar ons "7-persoons-harnas-op-wielen" en brachten een bezoek aan hun middeleeuws kampement.

De kinderen keken hun ogen uit en deden de gevleugelde uitspraken:
"Schoenen maken van zo een leren lap?"
"Eten die mensen dàt?"
"Wow, een écht harnas, mag ik eens voelen?"
"Krijg ik een zwaard?"
"Is dat een écht echt kanon?"
"Ooh ik wil ook een schapenpels."
"Waarom lopen die hier zo raar gekleed?"
"Hebben ze hier ook ijsjes?"
"Waarom steekt die meneer dat in het vuur en klopt die daar dan op?"
"Ik ben bang".

Geneeskrachtige kruiden, schoenenmaken, een smid die pijlpunten maakt, de was doen, de afwas doen, pottenbakken, kleren maken, een gevecht met kanonnen en pijl en boog en zwaarden en mensen die neervielen (ze waren aan het "alsoffen"), ...
We kochten een verhaaltje bij de verhaaltjesverteller, zagen hoe kinderen met touw en vlot een vijver overraakten, ...

Alleen was het voor onze jongens nét iets te veel van het goede toen de kanonnen begonnen te knallen.

Een absolute aanrader (en mét gratis oordopjes voor de kinderen)!

Afbeelding en info: http://www.hagelanders.be/

vervoer

Gisteren zaten ze:
- in 2 vliegtuigen
- in een bus
- in 3 verschillende auto's,
- op een moto
- in een jeep
- op de fiets

Ik heb het hen al beloofd, volgend jaar (neeheen, niet volgende week, volgend jaar) gaan we nog eens naar die kermis.

een leuke zondag

Jaja, een foto-wandelzoektocht eindigde in dé overwinning.

Onze kinderen zijn uren later nog steeds in de ban van horizontale strepen op palen en van brievenbussen en van wat-dan-ook.

Wij hadden een supergezellige namiddag met de voltallige familie van dochters vriendinnetje.

De wandeling/zoektocht ging over in een etentje ging over in een terrasje, en, meer beste mensen moet dat dus écht niet zijn op een zwoele warme zondagavond.
Gezelligheid troef!

En nu (hips) ga ik nog eventjes doen alsof de witte wijn mij niet in zijn macht heeft (hips)...

zoals verw8 en ged8 hier is tweeduizenden8

Kinderhartjes wensen
u een zalig jaar
wil ons mandje vullen
en tot volgend jaar

Naar jaarlijkse (streek) gewoonte gingen we gisteren nieuwjaarzingen.
2 paar ogen vol verlangen, 4 rode kaakjes, van deur tot deur met hun mooiste, of luidste of meest verlegen stemmetje gaan zingen in ruil voor snoep, koek, geld.
Heerlijk!!

's Avonds nog snel een feestmaal en hapjes in mekaar gebokst (met dank aan meneer Covee) en met het gezinnetje het einde van het oude jaar gevierd.
Het wakker blijven tot middernacht is mislukt en vanmorgen kusten we mekaar het nieuwe jaar in na een welverdiende nachtrust.

De hele voormiddag geknutseld om 3 maal 4 nieuwjaarsbrieven klaar te krijgen (en daar gaan we dus nog wat aan verderwerken).

Gelukkig nieuwjaar allemaal!!!!!!!!!!!!

gecrashed

het mooiste blauw ...
bijna kunst ...
blijvend ...
hardnekkig blijvend ...

crashhhhhhhhhh
Dinsdagochtend bleek het gedaan met surfen, forummen, mailen, ...

Hopelijk valt er nog iets te redden (zoals bijna alle foto's van het eerste levensjaar van onze jongste zoon!!!).

wordt vervolgd ...

morgen is't hier feest!!!

In het ruime voorbije jaar:

waren we 10 jaar getrouwd,
en zijn we verhuisd na te hebben gebouwd.
Veel helpende handen hebben we gezien
en daarom dankjewel, applaus, hoera en 10 op 10
jongste zoon kwam ter wereld en wordt alweer een jaar
dus dachten we redenen genoeg: we zetten de feestdis klaar

luchtballon

Wow, onderweg naar de kermis maakten we even rechtsomkeer.

3 luchtbalonnen werden opgeblazen.
Met grote ogen en open mond keken de kinderen naar het imposante schouwspel.
Dàt hadden ze nu nog nooit gezien ...

Groot, groter, grootst.
Knap om te zien ...

Dochter vond het wel erg jammer dat ze niet mee mocht ...
We bleven dan maar kijken tot ze al écht heeeel erg hoog waren.
Daahaag balonnen, ooit vliegen wij ook eens mee ... ooit dus.

Ennio Morricone - Finale

Op de tonen van de pareltjes van Ennio Morricone hebben we met ons handvol genoten van het plaatselijke vuurwerk/klank- en lichtspektakel.
De oogjes van dochter fonkelden, de oudste zoon was een beetje bang en viel uiteindelijk in slaap. De jongste zoon sliep overal doorheen ...
En ik, ik keek tersluiks naar de man van mijn dromen en naar mijn 3 prachtkinderen en ... genoot.

de eerste keer

Net als vorige week konden we op uitnodiging gaan zwemmen in alle rust en kalmte.
Vandaag kon manlief mee en voor de jongste zoon werd het zijn eerste zwembeurt.
Bijna een vol uur lag onze kleine man in zijn zwemband in het water te genieten.
Hij liet zich gewillig rondduwen door een knap blondje. Hij liet iedereen een praatje met hem slaan en welja, het was zijn ding wel. Wie hem natspatte kreeg zowaar een glimlach als beloning.
Watertrappelen is toch wel zijn specialiteit en eens uit de band draait hij zich het liefst op zijn buik (alleen is dat zo verslikkerig).

De kinderen hebben weer genoten en de mama en papa dus ook uiteraard.
Bedankt Morgan en "ventje" (en ook de knappe blonde en familie).

De kermis

- de zit van ons klein buggieke is waterdicht en kan al zeker 5 à 6 cm water aan.
- in het midden van de "botsautovloer" blijft het droog als je moet schuilen. Gelukkig staan de botsautootjes af met al die voetgangers op hun platform.
- ook op de kermis stijgen de vliegers niet op bij felle regen. Jettons worden probleemloos teruggegeven na het niet-opstijgen (zouden we bij aandringen ook een maaltijdbon gehad hebben zoals op Zaventem?).
- mijn voeten zijn gewassen. Ik had instekers aan en zag mijn zolen niet meer bij het stappen
- ik wist al dat je nat kon zijn tot op je bloot vel. Volgens mij kan je ook nat zijn tot in je poriën.
- de hagelbollen waren groot, zeer groot.
- ik weet niet of er eenden ontsnapten bij de eendjes-vissen-stand, daar stonden we te ver af. Het zou wel een grappig zicht zijn.

De fietstocht

"Een fietstochtje?" vroeg manlief me.

"Bwah, OK, waarom niet" en we vertrokken.
Dochter en jongste zoon bij mij in de fietskar. Oudste zoon in de fietsstoel bij manlief.

Den buiten heeft zo van die leuke kleine wegjes, zandwegen met karresporen of daar lijkt het toch op (waarschijnlijk zijn het sporen van mountainbikers).
Ik fietste gezwind (lees: met het nodige gezweet en gehijg) manlief achterna.

Soit. Eerste wegje: rechtsomkeer wegens doodlopend (zoals het bord aan het begin eigenlijk aangaf). De onderkant van de kar sleepte volgens mij over de grond (volgens manlief niet, het was er naar zijn zeggen zelfs nog kilometers af).

Tweede wegje: kwam uit in een wijk maar daar ramde ik manlief bijna omdat die plots remde (en ik dus niet). Waarom hij remde is mij nog altijd niet duidelijk. Een mier ofzo zeker?
Bij navraag: een "zware" put (als ik vraag hoe zwaar wordt het "een diepe put").

Bij het terugrijden ging het langs een opengebroken straat en was het ofwel een gekantelde fietskar ofwel afstappen (ik ben dan maar afgestapt).

Trouwens: volgens mij wonen wij heel raar.
Overal was het bergop: als we vertrokken én als we terugkeerden. Er klopt dus écht iets niet.
Misschien nemen we als we nog eens gaan fietsen beter de omgekeerde richting: dan is het steeds bergaf ...

partytime

Samen met de zonen ging ik op verkleedspulzoektocht.
Woensdag:
- een lange roze rok waarvan ik dacht dat hij tot op dochters voeten zou komen (blijkt tot halverwege haar benen te zijn, ze is nogal gegroeid).
- een lang sjaaltje vol bloemen, ook roze natuurlijk
- armbandjes, nepgoud, nepzilver en echtroze

Vandaag:
- een rode glitterjurk
- een groene glittershirt
- voze schoenen maat 35
- een strooien hoed met roze lint
- een blauw hoedje
- een lange blauwe sjaal
- oudroze handtasje

Maar nu. Ik kan deze schatten toch niet in een plastic bak gaan stoppen zeker? Ik denk dat ik een oude koffer van zolder ga halen.

De oudste zoon is wel teleurgesteld. Hij wil ook een roze rok en er was er geen.
Voorlopig laat hij zich nog paaien met een blauwe jeansrok van zus als verkleedrok ;).

bedrijfs-BBQ

Alles was er om de BBQ van het bedrijf waarmee manlief geliëerd is te doen slagen.
- er was mooi weer (écht prachtig zomerweer)
- er waren leuke mensen (écht fijne collega's heeft die manlief)
- er was een stukje gras waar de kinderen konden spelen (met veel klaverkabels maar ik hield me in en liet alle onkruid staan)
- er was alcohol (waar niet overdreven veel van gedronken werd wegens te warm)
- er was vlees en vis en er waren groenten (niet van alles evenveel maar bon)
- maar vooral er waren onze kinderen.
Hun motto was: hoe trekken we de aandacht, hoe zorgen we ervoor dat wij steeds in het middelpunt staan.

hun taktiek
° nooit praten maar altijd roepen (zelfs als je iets in iemands oor fluistert)
° speelgoed kan je als je opruimt ook op het dak gooien ipv in de bak (ach, dak/bak, het rijmt dus is het allebei goed zeker)
° als je naar het toilet moet roep je gewoon heel luid "de kaka komt, de kaka komt, hij komt nuhuu"
° als je moet plassen: idem maar kaka wordt dan vervangen door pipi
° vertel veel moppen. Kindermoppen worden wel niet door volwassenen begrepen, enkel door het vertellende kind maar: geen probleem. Het vertellende kind lacht zoooo luid en uitbundig dat het niet opvalt of er iemand anders meelacht.
° verder kom je er bij elk volwassenengesprek tussen en kruip je ongewild en ongevraagd op de schoot van de mensen.
° maak voor iedereen aanwezig een mooie tekening.
° negeer je ouders en alles wat ze vragen en zeggen

Het was weer een vermoeiende dag.

Gehoorde uitspraak
" toen ik vroeger (voor ik kinderen had) ging winkelen en er waren kinderen die ambetant deden dan zei ik altijd: met mijn kinderen zal het niet waar zijn later. Als je zelf kinderen hebt besef je dat het zo is en dat je er niet veel aan kan doen".

Zou hij daar iets mee bedoeld hebben mbt onze kinderen?

15-16 juli 2006 - juli 2007

Wat is er veel gebeurd het afgelopen jaar.
Een kindje erbij en verhuizen.

Er staat nog zoveel te gebeuren en volgens mij zullen we nooit echt het eindpunt der werken bereiken wat helemaal niet erg is.
Een mens moet blijven dromen, plannen, vooruitkijken, ...

Halsstarrig werken we nog elke dag verder aan de vervolmaking.
De badkamer boven raakt langzaamaan in gebruik.
Het bad is zalig ruim, de wastafel hangt bijna op en de douche, een verhaal apart maar die komt ook wel in orde.

De zonnepanelen wonen reeds in de garage, net zoals de zandbak, enkele kastjes, een heleboel plintjes en en en ...

De tuintafel werd gisteren hersteld dus we kunnen weer eens volk vragen ;).

Heel langzaamaan komt het wel in orde ...

Het is trouwens een jaar om er eens een goed glas op te klinken.
Klinken op

- ons gezinnetje dat door de komst van de jongste zoon echt compleet is
- ons nieuwe huisje waar we ons allemaal zo thuis voelen
- onze relatie, dit jaar zijn we 11 jaar getrouwd, maar door de drukte lukte het niet om fatsoenlijk te vieren op 10 jaar.

Aan iedereen die ons bijstond en bijstaat: bedankt allemaal!!!

België

Een échte vakantie in België werd het.

De ene dag zon, de andere dag regen, dan weer zon, dan 30 graden en dan een onweer om U tegen te zeggen.
Dàt is België.

Nog Belgisch: op het strand stond een bordje aan een speeltoestel waarop je kon lezen dat honden niet op het gras mochten komen.

ronde van vlaanderen

Aan alle andere vakantiegangers: veel plezier, vind wat je zoekt: spanning/ontspanning, water of berg, ...

Wij houden het op ons vlaanderenland en rijden richting water (en wind en regen waarschijnlijk).
Manlief blijft thuis en staat standby voor het oplossen van mogelijk opduikende problemen.

Als je een lady in black ziet rondzwerven in het zand ben ik het misschien wel.
Tot later

Tour de France

Kinderen zijn zoals een "Tour de France".
De ene keer is de ene sneller, de andere keer de andere.
Elke dag gaat er wel iemand onderuit, regelmatig geeft er iemand op.
Water bijgeven om even raprap te drinken en dan verder doen.
Beker gooi je nadien uiteraard op de grond (hopelijk zonder iemand te raken).
Geen aanmoedigingskreten op het asvalt, wel veelkleurige sporen. Plasticinebrokken, chocomelkvegen, fruitdretsen en stiftstrepen, en ook ondefiniëerbare dingen (helaas).
Verder MOET en zal er altijd iemand de beste, de eerste of de snelste, de wat-dan-ookste zijn.
Je moet elke dag medailles uitreiken, loven en eren (haleluja).

Het grootste verschil met "De Tour" is dat die na enkele weken stopt. Hier blijft het gewoon maar doorgaan ...

een tijd van komen en een tijd van gaan

En alweer hebben ze het gekunnen.
Dochter verloor gisteren een tand, zoneke kreeg er eentje bij.
Dochter ziet inmiddels al reïncarnaties in dit toeval .
Oh help.

graag zien

Ik zeg vanmorgen tegen ons meisje
"... dat ik mijn grote dochter zoo graag zie"

Haar antwoord:
"Zelfs als je geest in de hemel zit en je lijf onder de grond zal ik jouw nog altijd graag zien. Lief hé mama?"

Euhm, tja, ...